Toen ik ziek was, is mijn man weggelopen. Hij kon het allemaal niet meer aan om mij zo ziek te zien. Ik ben dus alleen door het hele proces gegaan van ziek zijn, behandelingen en het weer opkrabbelen. Gelukkig heb ik heel veel aan mijn kinderen gehad en die hebben mij niet in de steek gelaten, dus de band met mijn kinderen is erg hecht. Maar mijn vertrouwen in mannen is toch wel wat beschaamd, al hoop ik dat misschien iemand anders mij kan laten zien dat dat niet terecht is. En dat er wel mannen zijn die bij je blijven als je iets ergs meemaakt. Want ik kan mij niet voorstellen dat ik dit heb overwonnen om alleen te moeten blijven.